Toonkunstkoor met War Requiem
Dinsdag 4 mei 2010 treedt vanaf 19.45 uur het Toonkunstkoor Utrecht op in Muziekcentrum Vredenburg met het “War Requiem” van Benjamin Britten. Er is nog een beperkt aantal kaarten beschikbaar. Rabobank Utrecht e.o. is hoofdsponsor van het Toonkunstkoor Utrecht.
Het concert wordt voorafgegaan door een korte toespraak, twee minuten stilte en het Wilhelmus.
Uitvoerenden zijn het Toonkunstkoor (nu 181 jaar jong), het Residentie Bachkoor, het Haags Matrozenkoor en het Promenadeorkest.
War Requiem
De Engelse componist Benjamin Britten (1913-1976) kreeg in 1958 het verzoek of hij een werk zou willen schrijven ter gelegenheid van de inwijding van de nieuwe kathedraal van Coventry. De oorspronkelijke, 14de eeuwse kathedraal was op 14 november 1940 bij een Duits bombardement verwoest. Het verzoek viel bij Britten op vruchtbare bodem. Al tijdens de Tweede Wereldoorlog was het plan bij hem opgekomen om een stuk te schrijven naar aanleiding van de verschrikkingen van de oorlog. Aanvankelijk leek het er op dat hij dit plan in 1945, na de atoombom op Hiroshima, zou realiseren. Britten nam contact op met de librettist Ronald Duncan voor het schrijven van een requiem. Door allerlei omstandigheden kwam het er echter niet van. Toen Ghandi in 1948 stierf, haalde Britten het plan voor een requiem opnieuw uit de kast. Britten bewonderde Ghandi om zijn ideeën over geweldloosheid. Het verzoek uit Conventry bood Britten alsnog de mogelijkheid om zijn ideeën te realiseren.
Verzoening
Gezien Brittens afkeer van oorlog en geweld was van meet af aan duidelijk dat zijn requiem niet alleen de oorlogsslachtoffers zou herdenken, maar ook de functie zou vervullen van waarschuwing. Dit nooit weer. De titel is waarschijnlijk programmatisch bedoeld: War Requiem, een requiem voor de oorlog, oftewel: de oorlog wordt ten grave gedragen. Om het publiek van die boodschap te doordringen wordt het geshockeerd en wakker geschud. De muziek en de tekst zijn ongemakkelijk, door de atonale sequenties van het twaalftoonstelsel en de telkens onderbroken Latijnse dodenmis door Engelstalige gedichten van David Owen. Pas aan het eind, in het Libera me, wordt een vorm van harmonie hervonden door het –voor het eerst- samen zingen van koor, kinderkoor en solisten. Het War Requiem eindigt in een oproep tot verzoening.
